Nederland telt zo’n 5 miljoen honden en katten. In 40% van de huishoudens woont wel een hond of een kat. Dieren spelen dus een belangrijke rol in ons leven. Eigenlijk is dat altijd zo geweest, al zijn de leefomstandigheden van zowel mens en dier in de eeuwen wel veranderd.

Zo wonen de meeste honden en katten tegenwoordig in het huis en niet buiten op het terrein en verwachten wij van onze huisdieren ook niet meer dat zij arbeid verrichten. Zij zijn er voornamelijk om ons gezelschap te houden.Maar als er omstandigheden zijn waardoor men het dier geen thuis meer kan bieden, wat dan?

Dan wordt er een nieuw thuis gezocht. Meestal gaat dit via een asiel. Dat dit niet iets van laatste decennia is, blijkt wel uit het feit dat reeds in 1926 enkele hofdames van de toenmalige koningin die zich om deze dieren bekommerde een dierenruilbeurs startten. Naast de hondenwaschsalon hielden zij op sommige zaterdagen een ruilbeurs voor een ieder die zijn hond of kat kwijt wilde of juist op zoek was naar een hond of kat. Nationale Dierenzorg was geboren.

In eerste instantie was het vereniging Nationale Dierenzorg met als doel: “Liefde en Eerbied te wekken voor de Natuur en alle Leven.” en “Baldadigheid en Onkunde te overwinnen.”, zo blijkt uit privé aantekeningen van Jonkvrouw Des Tombe. Het was haar idee om hiervoor een vereniging op te richten. In 1933, na een aantal jaren propaganda maken en kapitaal vergaren, werd het eerste onderkomen betrokken aan de Lange Voorhout 84, vlakbij het Paleis van Koningin Emma, het huidige Museumpaleis.

Voorin was de propagandawinkel en aan de achterkant de hondentoiletinrichting, waar honden gewassen en getrimd konden worden. Op 30 augustus 1933 werd hier door de vereniging de eerste polikliniek voor dieren geopend. Deze polikliniek was voor de min- en onvermogenden zoals het oude bordje ons verteld. Helaas maakte een verdwaalde Engels bom een einde aan het bestaan van dit houten gebouwtje en werd er verhuisd naar de Nobelstraat.

In de jaren veertig werd er naar een nieuwe locatie gezocht. Nadat er eerst een stuk grond tussen den Deyl en de Haagsche Schouw was aangekocht bleek het bestemmingsplan de bouw van een dierenasiel niet toe te staan. Met hulp van Gemeente Wassenaar die deze grond heeft gekocht van de vereniging kon boerderij Welgelegen van de boerinnen Duyndam aan de Zijdeweg worden aangekocht. De koeienstal werd tot asiel omgebouwd en in 1953 alweer uitgebreid. De watersnoodramp van dat jaar leidde tot een grote toestroom van dieren uit de getroffen gebieden in Zeeland en Zuid-Holland.

In 1970 werd de boerderij ingrijpend gerestaureerd en kwam tezamen met het eveneens gerestaureerde oude woonhuis op de lijst der beschermende monumenten. Begin zeventiger jaren richtte Dierenzorg ook een dierenambulance op voor Wassenaar en omgeving.

In de jaren tachtig nam Dierenzorg een vogelvlucht. Er kwam een promotieteam, International Animal Travel werd opgericht, het eerste reisbureau voor dieren. Dit was zeer vernieuwend: wanneer men maar korte tijd in Nederland verbleef of verhuisde naar het buitenland, verzorgde Dierenzorg het transport en alles wat daar bij kwam kijken. Het blad Dierengeluiden werd opgericht en komt nog steeds 1 x per jaar uit voor al onze donateurs en adoptanten.

Het unieke bejaardentehuis voor honden, de Seniorenclub, opende haar deuren en officieel geopend door Prinses Juliana op 4 oktober 1985. Twee jaar later werd het Kattenhuis geopend met daarin asiel, pension en ook een bejaardentehuis met riante kattentuin. In 1990 werd de vereniging een stichting. Een aantal jaar later werd de afdeling voor de grote honden compleet afgebroken en verrees er een nieuw gebouw met plaats voor zo’n zestig honden. Er kwam ook een hondencrèche voor dagopvang.

Ook in de nabije toekomst zal Dierenzorg weer gaan (ver-)bouwen en de afdeling voor de kleine honden gaan vernieuwen. Zo blijft de kwaliteit van zorg gewaarborgd. Stichting Nationale Dierenzorg is dus een asiel, pension en bejaardentehuis. En sinds kort is daar Dierenambulance Nationale Dierenzorg voor Wassenaar en omstreken aan toegevoegd en kunnen we dus wel spreken van een veelzijdige dierbeschermende organisatie met een rijk verleden!