Tot voor een jaar geleden waren wij in het trotse bezit van 3 honden. Twee herderzusjes Sanne en Suus en het kruisinkje Kriel van het type “Joost mag het weten”. De herders waren echte herders, in die zin dat beide dames een gelijkmatig karakter hadden, de ‘gezinsroedel’ te allen tijde bij elkaar wilden houden en luisterden als een klok! Kriel had haar op de tanden en is voor de kinderen een aardige leerschool geweest, met name: Hoe zij vooral niet met honden om moesten gaan!  Gezien het sinaasappelgebitje van Kriel, kon een knauw niet veel meer kwaad dan wat deukjes in de handjes en een gekrenkte trots.

Als de kinderen te druk in de buurt van Suus bezig waren, liep zij weg terwijl een zelfde actie richting Sanne, resulteerde in een hoge blaf waarmee zij de roedelleider verzocht de situatie op te lossen.  Wij haalden de kinderen dan bij haar weg. Tot onze grote spijt hebben we kort na elkaar van alle drie afscheid moeten nemen.

Een veel voorkomend probleem bij katten is een blaasprobleem. Ook bij katten die ons asiel binnenkomen is dit een groot probleem. Het is weliswaar een serieuze kwestie, maar zeker niet altijd een ramp (wat vaak wordt gedacht). Mede om deze reden lijkt het mij een goed plan om de lezers van Dierengeluiden eens wat meer achter de schermen te laten kijken.
Blaasgruis, oftewel steentjes worden gevormd in de urine, die irriteren de blaas en kunnen een blaasontsteking veroorzaken. Dit komt voor bij zowel poezen als katers. Alleen kan het voor een poes vaak wat minder kwaad dan bij een kater. Omdat een kater een veel nauwer plaskanaal heeft dan een poes kan deze verstopt raken door steentjes. En als een kat niet kan plassen is dat levensbedreigend!